Positieve langetermijneffecten van psilocybine hangen vooral samen met de kwaliteit van de ervaring

Er is een nieuw wetenschappelijk artikel dat onderzoekt hoe de acute ervaring van psilocybine samenhangt met positieve effecten die nog weken later merkbaar kunnen zijn.

Hierin wordt besproken:

De onderzoekers deden een dubbelblinde, placebo-gecontroleerde cross-over studie met 40 gezonde vrijwilligers, van wie er 39 in de hoofdanalyse terechtkwamen. De deelnemers kregen twee keer psilocybine en twee keer placebo binnen twee neuroimaging-armen, met een orale dosis van 0,26 mg/kg, gemiddeld ongeveer 18,6 mg. Daarna werd gekeken hoe de beleving tijdens de sessie samenhing met latere veranderingen in stemming, welzijn, houding ten opzichte van zichzelf en het leven, gedrag, sociale relaties en spiritualiteit.

De echte focus van dit artikel ligt niet op depressieve patiënten, maar op gezonde mensen en op de vraag welke onderdelen van de ervaring de latere positieve effecten het beste voorspellen. De auteurs vonden dat vooral Oceanic Boundlessness en Visionary Restructuralization, dus ervaringen van verbondenheid, eenheidsgevoel en diepgaande innerlijke beleving, samenhingen met gunstige blijvende effecten.

Ook is interessant dat moeilijke of angstige momenten tijdens de trip niet automatisch samenhingen met slechtere uitkomsten. De schaal Dread of Ego Dissolution voorspelde in deze studie geen negatieve langetermijneffecten. Volgens de auteurs kunnen uitdagende momenten binnen een veilige setting juist onderdeel zijn van een proces dat alsnog positief uitpakt.

De deelnemers beschreven de acute effecten meestal als prettig of wisselend tussen prettig en onprettig. Slechts één sessie werd volledig als onprettig ervaren. Aan het einde van de sessies keerde de ervaring meestal terug naar positief of neutraal. Vier weken later rapporteerden deelnemers over alle positieve domeinen van de vragenlijst blijvende gunstige effecten, terwijl negatieve na-effecten verwaarloosbaar waren.

Belangrijk is wel dat dit onderzoek is gedaan bij gezonde vrijwilligers in een sterk gecontroleerde onderzoekssetting met voorbereiding, begeleiding en vaste sitters. Daarnaast was het aantal deelnemers relatief klein, was de studie niet primair opgezet voor deze exploratieve analyses en was blindering lastig, iets wat vaker een probleem is in psychedelisch onderzoek.

In één zin: dit artikel laat zien dat psilocybine bij gezonde vrijwilligers in een gecontroleerde setting vooral positieve blijvende effecten gaf, en dat zelfs uitdagende momenten tijdens de ervaring niet per se ongunstig hoeven uit te pakken.