Mijn doel voor een eventuele psychedelische sessie is om te werken aan een trauma van mijn kindertijd. Vooral eenzaamheid en angst van het verleden is wat me nu tegenwerkt. Ik gebruik Vyvanse, maar ik kan dit gemakkelijk weken niet nemen, wat ik al eerder heb gedaan. Wat is de beste aanpak?
Wat je beschrijft, eenzaamheid en angst die hun oorsprong hebben in je kindertijd, is precies het soort onderliggende laag waar psychedelische therapie diep op kan werken. Deze gevoelens zitten vaak niet alleen in je gedachten, maar ook in je lichaam opgeslagen, en kunnen tijdens een sessie opnieuw naar boven komen. Dat is niet iets wat je wilt vermijden, maar juist iets wat je in een veilige setting wilt kunnen toelaten en verwerken.
Een belangrijke eerste stap is een goede voorbereiding waarin jouw persoonlijke situatie, geschiedenis en medicatiegebruik worden meegenomen. In jouw geval is Vyvanse relevant, omdat dit invloed heeft op dopamine en noradrenaline en daardoor de ervaring met psychedelica kan veranderen of onrust kan versterken. Het feit dat je al eerder zonder problemen bent gestopt is een goed teken, maar het blijft belangrijk om dit bewust en afgestemd te doen. Via de intake: https://triptherapie.nl/intake-triptherapie/ kan er gekeken worden wat voor jou een veilige en effectieve aanpak is. In de meeste gevallen volstaat een dag de medicatie niet nemen in geval van een psilocybine sessie.
Als we kijken naar jouw thema’s, dan zie je vaak dat een directe diepe ervaring met psilocybine behoorlijk intens kan zijn. Tijdens een psilocybine sessie kom je vaak snel bij de kern van oude emoties. Gevoelens van eenzaamheid kunnen eerst juist sterker worden voordat ze veranderen in een gevoel van verbinding. Dit komt doordat psilocybine het ego tijdelijk naar de achtergrond brengt en je meer toegang krijgt tot het onderbewuste, waar deze oude ervaringen liggen opgeslagen. Tegelijkertijd zorgt het middel voor meer flexibiliteit in het brein en kan het helpen om vastzittende patronen los te maken.
Wat psilocybine uiteindelijk kan doen, is je helpen om de oorsprong van je eenzaamheid en angst opnieuw te ervaren, maar dan in een andere staat van bewustzijn. Veel mensen merken dat onder de angst vaak verdriet zit, bijvoorbeeld het gemis van verbinding of veiligheid in de jeugd. Door dat alsnog te voelen in een veilige setting kan er iets verschuiven, waardoor je minder vast blijft zitten in oude patronen. Dit proces wordt ook ondersteund door veranderingen in de hersenen, zoals een toename van BDNF, lagere ontstekingswaardes en een afname van activiteit in het netwerk dat betrokken is bij piekeren en zelfkritiek.
De beste aanpak voor jou zou waarschijnlijk bestaan uit een traject waarin eerst jouw situatie goed in kaart wordt gebracht, gevolgd door een gerichte voorbereiding (deze is via ons altijd inclusief).